موسيقی الکترونيک

http://shabakehcompany.com/images/4/emusic.jpg

موسيقی الکترونيک

ترکيب ذوق و خلاقيت انسان و امکانات تکنولوژي باعث به وجود آمدن موسيقي الکترونيک مي گردد. اين تلفيق اجازه توليد صداهايي را به ما خواهد داد که در موسيقي غير الکترونيک يعني اکوستيک نمي توان به آنها دست پيدا کرد.

در واقع در موسيقي الکترونيک واقعي (original) هرگز از صداهاي اکوستيک واقعي استفاده نمي شود. صدا يا از پايه توسط مدارهاي الکترونيکي توليد مي شود، (مثل انواع Synthesizer Digital يا Analoge Synthesizer) و يا صداي ساز طبيعي ضبط شده، بنا به علاقه آهنگساز تغيير و تحول در آن بوجود مي آيد.

در روشي ديگر با برداشتن صدا از روي يک ساز آکوستيک و سپس به صدا در آوردن آن توسط يک ساز الکترونيک در محدوده اي خارج از محدوده طبيعي آن ساز يا صداي انسان، به نمونه اي از صدا مي رسند که هرگز در حالت آکوستيک نمي توان به آن دست يافت.

مثلا” Klaus Schulz آهنگساز آلماني که در کارهايش از صداهايي خارج از وسعت صداي خواننده و گيتار الکتريک براي قطعاتش استفاده مي کند.

يا در يکي از قطعات آهنگساز آمريکايي، خانم Wendy Carlos ملودي توسط يک صداي طراحي شده اجرا مي شود که در ابتدا به صداي ابوا و بعد به صداي ويلنسل تبديل مي گردد.

کاملا” مشخص است که انجام چنين کاري با استفاده از سازهاي اکوستيک امکان پذير نيست و به عبارتي مي توان گفت موسيقي الکترونيک ادامه جنبش آوانگارد در موسيقي مي باشد. به همين دليل آهنگسازان در قيد و بند شناخته شده و ثابتي از نظر سبک و فرم و اکوستيک بودن موسيقي نيستند.
در موسيقي الکترونيک بيشتر از آنکه به معيارهاي رايج موسيقي توجه شود، در حول محور هنر صدا و به خصوص صداي غير موسيقايي توجه مي شده که به آن the art of noise گويند. مي توان در اين دسته از کارها art of noise به آثار پير شافر (Piere Schaffer) و کارل اشتوکهازن (Charle Stockhausen) اشاره کرد. يکي از ايده هاي آنها اين بود که صداي ضبط شده روي نوار (Reel) را که صداي پيانو يا صداي طبيعت بود، به صورت برعکس پخش مي کردند …
منابع صوتي در موسيقي الکترونيک بسيار زياد و متنوع هستند و همچنين محتواي هارمونيک صداها قابل تنظيم و برنامه ريزي هستند از يک موج سينوسي يا فرکانسي ساده که خصوصيات هارمونيک ندارد تا بهترين و عالي ترين صداي ممکنه را مي توان به وسيله سازهاي الکترونيک توليد کرد.
ساخت و طراحي صدا (صداسازي) بخشي مهمي از توليد موسيقي الکترونيک را شامل مي شود و آهنگساز صداي مورد دلخواه خود را علاوه بر آهنگسازي بايد توليد کند. مطلب ديگر آنکه در اکثر موارد، موسيقي الکترونيک را نمي توان کاملا” بصورت نت نويسي شده به روي کاغذ منتقل کرد، آن هم به اين دليل مي باشد که براي اصوات توليد شده مانند صداي باد، برگ درخت و … نمي توان نت يا علامتي در نظر گرفت که همين نشان مي دهد که موسيقي الکترونيک بيشتر موسيقي اجرائي يا به عبارتي بداهه است تا نوشتني!
و در آخر اينکه موسيقي الکترونيک محدوديتها و سختيهاي اجرا به وسيله انسان را ندارد، چرا که سازهاي الکتريک مانند انسان نه خسته مي شوند و نه نفس مي کشند و … تنها محدوديت آنها، فضاي تخيلات و تصورات آهنگساز مي باشد.

از جمله آهنگسازان موسيقي الکترونيک مي توان به افرادي چون Thaddeus Cahill ، Ferruccio Busoni ، Wendy Carlos ، Klaus Schulze اشاره کرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *